Medaljon svetog Dimitrija pronađen je na lokalitetu Koznik početkom 1950-ih godina XX vijeka, koji po svom ikonografskom rješenju, simbolici i kontekstu nalaza zauzima izuzetno mjesto u korpusu pravoslavne vizantijske i postvizantijske umjetnosti na centralnom Balkanu.

Prema sačuvanoj fotografiji medaljona, na aversu medaljona prikazan je sveti Dimitrije kao vojnički svetitelj, postavljen frontalno, u stavu mirne, ali odlučne spremnosti. U desnoj ruci drži koplje, dok mu je u lijevoj okrugli štit sa jasno istaknutim krstom u središtu. Ova ikonografija dosljedno slijedi vizantijski kanon, u kojem sveti Dimitrije simbolizuje zaštitu grada (Mitrovice, Soluna itd.), zajednice i vjere.

Natpisi izvedeni grčkim slovima – skraćenice imena svetitelja – potvrđuju vezu s vizantijskom kulturnom matricom, dok bogato ornamentisana bordura s ponavljajućim floralnim motivima svjedoči o visokom nivou zanatske vještine i estetske svijesti.

Ovom prikazu posebnu vrijednost daje činjenica da je medaljon pronađen u prostoru intenzivne rudarske djelatnosti. U tom kontekstu, lik svetog Dimitrija ne predstavlja samo opšti hrišćanski simbol, već i lični ili kolektivni zavjetni znak rudara i kovača, čiji je svakodnevni život bio neposredno izložen opasnosti.

Koznik prije svega treba dovoditi u vezu s naplatom carina i drugih dažbina, pa je, dakle, kefalija, odnosno onaj koji je upravljao gradom, imao donekle značajan položaj u hijerarhiji hercegovačke države. Upravo u tom spoju rada, opasnosti i vjere trebamo tražiti kontekst medaljona svetog Dimitrija. Svetitelj-ratnik nije slučajno odabran: bio je zaštitnik onih koji žive na granici – između svjetlosti i tame, površine i podzemlja, života i smrti.

Oni koji žele da ga vide mogu to učiniti u riznici manastira Svete Trojice kod Pljevalja.