Foto: Pixabay –

Prema podacima MONSTAT-a za 11 mjeseci 2025. godine, značajno je nastavljeno iseljavanje stanovništva iz opštine Pljevlja.

Prema dostupnim podacima iz mjesečnog izvještaja za 11 mjeseci prethodne godine u Pljevlja se doselilo 27 stanovnika, a iz opštine Pljevlja odselio 151 stanovnik, tako da je na osnovu navedenog izvještaja o migracionom kretanju stanovnika u Pljevljima ima manje 124 stanovnika. I što je još gore ovaj negativni trend se iz godine u godinu nastavlja.

Ipak ako je za neku utjehu, Pljevlja su u Crnoj Gori na trećem mjestu među gradovima iz kojih se iseljava najveći broj stanovnika. Na prvom mjestu je Bijelo Polje sa negativnim skorom od -157 stanovnika, a na drugom mjestu Rožaje sa negativnim skorom od -142 odseljena stanovnika. Iza Pljevalja su visoko na ovoj negativnoj listi Nikšić i Cetinje.

Foto: PV Informer

Na pozitivnoj listi su Podgorica sa 509 novih stanovnika, Bar sa 219 i Budva 106 novih stanovnika, koji su se doselili iz drugih gradova. Na osnovu navedenih informacija sasvim je jasno da se i pored svih preduzetih mjera lokalnih uprava, nastavlja značajno iseljavanje stanovnika sa sjevera države, a priliv stanovnika u Podgoricu i primorske opštine.

Masovno iseljavanje stanovništva sa sjevera Crne Gore rezultat je kombinacije dugoročnih strukturnih problema i savremenih društveno-ekonomskih okolnosti. Ključni razlozi mogu se svrstati u nekoliko povezanih oblasti:

1. Ekonomska nerazvijenost i nezaposlenost
Sjever Crne Gore karakteriše ograničen broj radnih mjesta, posebno u privatnom sektoru. Gašenje industrijskih pogona nakon tranzicije, slaba diversifikacija privrede i nedovoljna ulaganja doveli su do visoke nezaposlenosti i niskih zarada, što stanovnike podstiče da posao traže u centralnom i južnom dijelu zemlje ili u inostranstvu. U tome značajnu ulogu igra nepostojanje planova pravedne tranzicije.

2. Regionalne razvojne nejednakosti
Razvoj Crne Gore je izrazito neravnomjeran. Dok su primorski i centralni region doživjeli značajan infrastrukturni i turistički razvoj, sjever je u velikoj mjeri ostao zapostavljen, što dodatno produbljuje osjećaj ekonomske i društvene marginalizacije. U prošlosti se konstantno govorilo o potrebi ravnomjernog regionalnog razvoja regiona, a u praksi ništa nije preduzimalo da se to realizuje.

3. Nedostatak infrastrukture i javnih usluga
Loša saobraćajna povezanost, ograničen pristup savremenim zdravstvenim i obrazovnim uslugama, kao i slabija digitalna infrastruktura, negativno utiču na kvalitet života i smanjuju atraktivnost ovog regiona za ostanak, naročito za mlade i visokoobrazovane ljude.

4. Demografski i obrazovni faktori
Mladi se često sele zbog školovanja, a nakon završetka studija rijetko se vraćaju, jer na sjeveru ne pronalaze adekvatne profesionalne mogućnosti. Time se ubrzava proces starenja stanovništva i daljeg demografskog pražnjenja.

5. Ograničene razvojne perspektive
Iako sjever ima značajan potencijal u poljoprivredi, energetici i planinskom turizmu, ti resursi nijesu sistematski i održivo valorizovani u dužem vremenskom periodu.Mnogi privredni subjekti su ugašeni, a nije bilo otvaranja novih proizvodnih pogona, bez obzira na mnoge razvojne mogućnosti. Nedostatak jasne i dugoročne razvojne strategije doprinosi osjećaju neizvjesnosti i podstiče iseljavanje. Iseljavanju stanovnika značajno doprinosi i loša ekološka situacija u zimskom periodu u pojedinim gradovima na sjeveru, posebno Pljevljima i Bijelom Polju, velika zagađenost vazduha i porast zdravstvenih problema u vrijeme grejne sezone.

U zbiru, iseljavanje sa sjevera Crne Gore predstavlja kompleksan društveni problem koji zahtijeva ravnomjerni regionalni razvoj opština, koordinisane ekonomske, infrastrukturne i demografske politike, kako bi se stvorili uslovi za zadržavanje i povratak stanovništva na sjever države.