Srpska pravoslavna crkva i vernici danas obeležavaju Svetog Savu, u čast prvog srpskog arhiepiskopa, prosvetitelja i tvorca zakonodavstva. Smatra se začetnikom srpske srednjovekovne književnosti i zaštitnikom prosvjetnih ustanova.

Sveti Sava rođen je kao Rastko Nemanjić. Bio je raški plemić iz vladarske porodice Nemanjića, prvi srpski prosvetitelj i arhiepiskop autokefalne srpske žičke arhiepiskopije, diplomata, zakonodavac, književnik i hodočasnik.

Jedna je od najznačajnijih ličnosti srpske istorije, utemeljivač Srpske pravoslavne crkve i prosvetitelj.

Vjerovanja i običaji

U mnogim krajevima ovaj praznik proslavlja se vrlo svečano, uz sedmodnevni post koji mu prethodi.

Mnoge zanatlije u Srbiji smatrale su Svetog Savu svojim zaštitnikom i uzimale njegov dan za esnafsku slavu. Uz to, i pastiri su ga smatrali svojim zaštitnikom, pa su mnogi običaji vezani za današnji praznik u vezi sa vukovima i stokom.

Vjeruje se i da sunčan dan na Svetog Savu donosi blagostanje i srećnu i rodnu godinu. Grmljavina na ovaj dan se, za razliku od sunca, smatra lošim znakom. 

Još jedno verovanje kaže i da se pred ovaj dan stoka ne sme terati u šumu jer će inače sve postradati od vukova.

Uz to, danas ništa ne bi trebalo raditi oštricama i sečivom kako bi vukovima čeljusti ostale sklopljene. Verovanje nalaže i da žene danas ništa ne treba da boje u crveno kako vukovi ne bi poklali stoku.

Vjeruje se i da deca na Savindan treba da nauče nešto novo, kako bi tokom godine napredovala i sticala nova znanja.

Ime Svetog Save nose mnogi toponimi. Brojne reke, izvori, brda i sela nose njegovo ime, poput Savina, Savinice, Savine vode, Savine grede, Savine stope, Savinog izvora, Savinog potoka, Savine strane, Savinog kuka i Savinog počivala.